من نوعروس ام زیر درخت سرو نوشته میترا بیات

 http://www.morur.ir/article.aspx?id=1711

از توهم تا واقعیت/ نگاهی بر رمان " من نوعروس ام زیر درخت سرو"

مرضیه ابراهیمی

 http://www.madomeh.com/blog/1390/06/16/234/

رمان «من نو عروسم زیر درخت سرو» نوشته میترا بیات، روایت زندگی دختری است نوزده ساله که با نامادری و پدرش زندگی می‎کند، نامادری قصد دارد او را به عقد مردی درآورد که پش از آن ازدواج کرده و از ازدواج قبلی بچه هم دارد. اما دختر که از این ازدواج ناراضی است و تصمیم میگیرد به خانه خاله‎اش در تهران برود. آنچه گفته شد، زمینه ای‎ست که نقطه عزیمت داستان به حساب می‎آید و در واقع عمده تأکید نویسنده برروی اتفاقاتی ست که از این پس پیش پای شخصیت اصلی داستان قرار می گیرد وچالش‎‎هایی که فرشته در خانه خاله خود ( که بچه دار هم نمی‎شود) با آن روبه‎رو است و البته شکستن مرز‎هایی که خانواده به او اجازه عبور از آن‎ها را نمی‎دهد.

 گفت وگو در سایت مرور

http://www.morur.ir/article.aspx?id=1696

رمان «نوعروس‌ام زیر درخت سرو» را نشر افراز به چاپ رسانده. این رمان اردیبهشت ماه امسال وارد بازار کتاب شد و در نمایش‌گاه کتاب از پرفروش‌ها بود. این رمان بخشی از«مجموعه داستان‌های امروز ایران» است که در یک قالب خاص به چاپ رسیده. چاپ و انتشار این رمان مرا بر آن داشت تا گپ‌وگفت کوتاهی با میترا بیات نویسندة این رمان داشته باشم.

 حاج‌دایی: از کار‌ها و مشغولیت‌های قبلی‌تان بگویید؛ چه کتاب‌هایی چاپ کرده‌اید و در چه زمینه‌هایی فعالیت داشته‌اید؟

 بیات: دغدغهء من همیشه بازآفرینی تاریخ بوده و در دو دههء گذشته بیشتر کار‌هایم رمان‌هایی بوده که بر اساس زندگی شخصیت‌های تاریخی نوشته‌ام؛ رمان«مسافر روشنی» که آن را بر اساس زندگی زنده‌یاد علی اکبر دهخدا نوشته‌ام. رمان«بی‌قرار همچون باد» را بر اساس زندگی اولین جستجو گر ایرانی سلمان فارسی نوشته‌ و زحمت زیادی برای آفرینش لحظات تاریخی اسطوره‌ای آن کشیده‌ام، چرا که می‌خواستم مطابق با مستندات و روایات تاریخی و مذهبی باشد. سومین رمان«شهریار سرزمین عشق» بود که بر اساس زندگی شهریار شاعر نوشته‌ شده است. یک رمان نوجوانان هم به نام«شهر آب و آینه» داشته‌ام و مجموعه داستانی به نام«زمزمه» که در سال هفتادو پنج به چاپ رسید. چند نمایش‌نامه هم نوشته‌ام که روی صحنه رفته و جوایزی هم گرفته است. تحصیلات من«ادبیات نمایشی» است ولی به دلیل مشکلاتی که در حوزهء کار نمایش وجود دارد مدت زیادی است که در این وادی قلم و قدم نزده‌ام.

حاج‌دایی: چه‌طور شد که این سه نفر را برای بازآفرینی برگزیدید؟

بیات: شاید برای آن‌که هریک از آن‌ها در تاریخ فرهنگی کشور ما نقش ویژه‌ای داشته‌اند و زندگی هریک در برهه‌ای خاص از تاریخ کشورمان روی داده و بی‌توجهی به آن می‌تواند فراموشی تاریخی نصیب‌مان کند

خطی دورتادور شهرها و کشورها و قاره‌ها کشیده شده؛ و مرزهای خشک و تابوشده‌ای را نشان می‌دهد. خطی که آمده تا دور آدم‌ها هم پیچیده. من یک پاک کن کوچک دارم. می‌شود با آن مرزها را پاک کرد. من یک مداد چندرنگ دارم. می‌شود به جای کشیدن خط سیاه، رنگ داد به مرزهای بسته و بی‌در. حتی اگر مدادی کم‌رنگ و نوک‌شکسته باشد بهتر است تا مرزی میان من و تو و او باقی بماند و کسی از راز زندگی ما باخبر نشود. من رازهای مگو بسیار دارم که همیشه مادرم سفارش می‌کرد آن‌ها را با کلمات خاموش بگویم. حالا دارم خاموش حرف می‌زنم. همه را به‌رمز می‌نویسم. با مداد چند رنگ. می‌توانی همه‌ی رازها را در مچ دست‌های لاغرم ببینی. مچ دستم مثل درخت مو باریک و شکستنی است. صدایش می‌آید. تترق... اگر شکست، دعا می‌کنم که باران ببارد و مرزها را بشوید تا رنگین‌کمان پیدا شود. آن‌وقت شاید با هم ببینیم که در خیابان‌های شهر فرشته‌ای بال‌بال می‌زند و پرهای ریخته شده‌اش را از زمین جمع می‌کند تا با آن‌ها یک گردن‌بند درست کند. وقتی شما را ببیند، گردن کج می‌کند. اشتباه نکنید او گدا نیست. صدایش را بشنوید. دارد نشانی خانه‌ی یک ملکه را از شما می‌پرسد.

http://www.toranjnameh.com/toranj/صفحهاصلی/tabid/40/articleType/ArticleView/articleId/41/language/fa-IR/--.aspx

سالی نوروز

بی چلچله بی بنفشه می آید

بی گردش مرغانه ی رنگین

برآینه

وجنبش ِ سردِ برگِ نارنج برآب

 http://www.toranjnameh.com/toranj/صفحهاصلی/tabid/40/articleType/ArticleView/articleId/39/language/fa-IR/---.aspx

بوبن پرنده ای ست که روی شاخه یاروی بام خانه ها نمی نشیند. بوبن می آید جلوی دیدگان ما. نوکش را آرام باز می کند و نغمه ای سر می دهد و دور می شود.بوبن پرنده ی آشنای شعر و فلسفه است. فلسفه را با شعر می سراید و شعر را با فلسفه معنا می دهد. بوبن از عشق،کودکی، مهرباتی، معنویت، عرفان می سراید. نوشته های بوبن بین شعر و داستان در پروازند مانند پروانه های رنگارنگی که بین زمین وآسمان در چرخشند. پروانه هایی که با هر چرخشی که می کنند چشم های مارا باخود به تکه ای تازه از تکه های فراموش شده ی زندگی می کشند. بوبن پرداختن به ادبیات را نه یک هنر و نه یک حرفه بلکه نغمه سرایی و نقاشی و مهرورزی و... می داند . نوشتن برای بوبن یعنی سرودن آوا.

داستانک رپ دارد می میرد..

 میترا بیات

داستانک رپ نوشتم  رفتم توی اینتر نت. می خواستم یک جا بگذارمش که

دیده شود. رفتم یاهو میل و فرستادمش برای دفتر دستتک. بعد تلفن را

برداشتم و زنگ زدم دفتر دستتک گفتم که:" داستانک را یک کمی تحویل

بگیرید." دفتر دستتک گفت: "نیز نیز." منظورش را نفهمیدم. منتظر نشستم

تا روزگار داستانک را ببینم. دوباره رفتم توی یاهو میل.  باکس مثل هوای

منبسط شده خالی ولو شده بود توی فضای مجازی .